Wat ik (niet) mis

Dit is een foto van het pittorske dorpje Lagrasse in Zuid-Frankrijk. Na een bezoek aan de abdij van Fontfroide maakten we daar een stop. Prachtige omgeving, een stil dorpje met nog een authentieke middeleeuwse marktoverdekking op hun kleine marktplein. Dit is zo een dorpje waar ik zo een huisje zou kopen om er later mijn pensioen door te brengen…. als ik morgen Euromillions win 🙂 (Copyright JV)

De voorbije weken stelde Trage Gazelle in haar Gazelle’s Conrona-files haar lezers de vraag wat zij wel of niet missen tijdens deze coronaperiode, die ondanks de versoepelingen toch nog vooral een groot ‘blijf-in-uw-kot’-gehalte heeft. Omdat bij een vraag ook een antwoord hoort, heb ik ook eens een lijstje gemaakt.

Wat ik mis…

  1. De structuur van een lessenrooster. Zeker wanneer de lock down na de Paasvakantie doorging en we met digitale lessen moesten beginnen en dit niet volgens het normale lessenrooster kon verlopen. Vanaf dan waren alle dagen zowat hetzelfde. Mijn leerlingen stuurden ook vragen en opdrachten door op de momenten dat het hen goed uitkwam. Resultaat was dat ik zowat 7/7 online was. De grens tussen werk en vrije tijd was (te) snel verdampt.
  2. Mijn leerlingen. Hen mis ik echt wel. Ook al maakten ze het me soms wel moeilijk. De interactie bij het lesgeven is echt wel nodig. Online heb je dat niet, ook niet via een webcam. Wat ik heel erg mis is hun AHA erblebnissen op het moment dat ze de leerstof begrijpen en iets geleerd hebben.
  3. De babbels in leraarskamer. Het lachen en zwanzen, en ja, het soms ook wel eens sakkeren op leerlingen die het weer eens uitgehangen hadden in de les. Als leerkracht heb je echt wel ,nood aan de sociaal contact met je collega’s om goed te kunnen functioneren.
  4. Het grens tussen werk en ontspanning was snel weg , zoals ik hiervoor al aanhaalde. Die fysieke afstand tussen de klas en thuis is wel nodig om tot rust te komen. Thuiswerken is niets voor mij. Elke structuur verdampt dan. Ik kan heel goed begrijpen dat dit bij onze leerlingen het grootste probleem was. Ik heb die grens even hard nodig als zij.
  5. Het zwembad en de tennis waren vaste momenten van ontspanning. Me-time. In het bad baantjes trekken was ideaal om mijn hoofd leeg te maken. Na 10 baantjes was ik alles vergeten. En de tennis was perfect om de frustraties er letterlijk uit te meppen 🙂
  6. De Chinees. Afspreken met mijn kameraad Philip bij de Chinees is er ook niet bij momenteel. Als de restaurants terug openen zal het niet lang duren denk ik vooraleer ik een whatsapp mag verwachten om af te spreken.

Wat ik niet mis?

Weinig.

Omdat ik eigenlijk sowieso al niet veel meer buiten kom sinds mijn burn out. Hierdoor heb ik eigenlijk zo goed als geen sociaal leven meer in de zin van verenigingen, evenementen, restaurants, op café gaan, … en viel er dus op dat vlak niet veel, eigenlijk zo goed als niets, weg. Ik zat dus al min of meer in een sociale quarantaine 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.